تبليغاتX
ترانه بی مکث
نسخه آزمایشی وبلاگی که تا پارسال(همین دیروز!) درباره ش بحث می کردیم الان روی نت قرار داره. تقریبا یک دوره ی سه ماهه را در این وبلاگ سر می کنیم و از اول تابستان سایت را افتتاح می کنیم. دلم می خواست با سایت شروع کنیم اما حرفهای بعضی از دوستان و علاقمندی به کشف نارسایی های این طرح باعث شد که از همون وبلاگه راه بیفتیم. برای کسانی که مستقیما در جریان کار قرار داشتن نام کاربری و رمز عبور را بصورت کامنت خصوصی میفرستم. لطفا هر کس که این نام کاربری و رمز عبور را دریافت کرد آن را به دوستانی که با طرح آشنا نیستند هم بدهد.(در کل خیلی ها هنوز بی خبرن و این هنر شماست که به بقیه هم اطلاع بدهید).

یک چیز دیگه: نام وبلاگ رو هیچ کس پیشنهاد نداد! به نظر من اسم خیلی مهمه و از اونجایی که قراره یه دیتابیس از اطلاعات همه ی ترانه سرا ها رو در آینده در یک سایت داشته باشیم و با توجه به اهداف و کارکردهای خاصش، من اسمش رو گذاشتم" بنیاد ترانه". لطفا اگر نظری دارید بنویسید. به هر حال هنوز در حال آزمایش هستیم...!

جا داره که از همه ی دوستانی که کامنت گذاشتن و یا لطف کردن و شماره تماسشون رو در اختیارم قرار دادن تشکر کنم.
+ نگارش توسط علی كمارجی نژاد در جمعه سی ام اسفند 1387 و ساعت 20:49 |

با دو سه نفری که لطف کردند و شماره دادند تلفنی صحبت کردم و بقیه هم که همینجا نظراتشون رو نوشتن. در نهایت مشخص شد که همه با این کار موافق هستند اما تقریبا همه نسبت به عاقبت آن سوء ظن دارند!
ولی همین که کسی با اصل این کار مشکلی نداره کافیه.

برخی کاملا مخالف تعدد نویسندگان هستند، برخی هم روی اون اصرار می کنند. این تفاوت نظر در مورد تیم گرداننده، کارکردهای اصلی و فرعی، نحوه عضو گیری و خیلی چیزهای دیگر هم هست. در ضمن عده ای از دوستان پیشنهاد سایت دارن و بقیه کاملا مخالف هستند و وبلاگ رو ترجیح میدن.

باید متذکر شوم که ما شاید توان رسیدن به اون طرح ایده آل خودمون رو نداشته باشیم، اما باید تا جایی که ممکن است برای نزدیک شدن به اون تلاش کنیم. قطعا در ابتدای کار نقص های بیشماری وجود داره که برای پیدا کردن اونها مجبور به آزمون و خطا هستیم. به هر حال سعی اصلی بر این اندیشه است که همه را "تقریبا" راضی کرده و قبل از استارت زدن موانع احتمالی را شناسایی کنیم.

وقتی که کسب اعتبار این مجموعه مطرح میشه، عده ای پیشنهاد دعوت از پیشکسوت ها رو دارن.(که برخی هم مخالف هستند). نفس این عمل بسیار پسندیده و خوبه. اما باید اون "پیشکسوت" برای بقیه هم تعریف شده باشه. فی المثل آیا منظور جنتی عطایی است یا اینکه اون پیشکسوت شایا تجلی است؟!؟!
من که با دعوت از هیچ شخصی مشکلی ندارم. منتها این بستگی به تلاش کسانی دارد که به این همدلی ایمان داشته باشند. طرحی که ما در ذهن داریم، یک طرح گروهی است و قاعدتا هر کسی به اندازه ی خود امکان دعوت از دیگران، طرح پیشنهاد و اجرای آن را دارد.(این را هم اضافه کنم که اعتبار اصلی ما، پیوستگی ماست.هر چه بیشتر باشیم، معتبر تر می شویم)


ادامه مطلب
+ نگارش توسط علی كمارجی نژاد در یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387 و ساعت 10:31 |
در دنیای واقعی که هیچ، اگر تمام فضای اینترنت را جستجو کنید حتی یک صفحه را هم که مربوط به همگرایی ترانه سراها باشد پیدا نمی کنید. واقعیت تلخی است که در جامعه ترانه، هیچ نوعی از همبستگی و همزبانی وجود ندارد.

من شخصا عقیده دارم که اگر گروه های کوچک هم کاسه را فاکتور بگیریم، می توان به هم صدا شدن مابقی سرایندگان خوشبین بود.
این سیل بلاخره باید از جایی شروع شود، حتی اگر قدم های اولیه سست و لرزان باشند.
فضای مجازی اینترنت این امکان را به هر ترانه سرایی داده است که برای خود یک "وبلاگ شخصی" داشته باشد. وبلاگ هایی که مثل جزایر پراکنده گرفتار تفریق بوده و هر بار که کسی ترانه تازه ای می نویسد، باید تک تک به همه سر بزند و خبر دهد. جدای از دشوار و وقت گیر بودن این متد، محدوده ی این خبر رسانی مختص به تعداد مشخصی از دوستان هر فرد می شود...


ادامه مطلب
+ نگارش توسط علی كمارجی نژاد در جمعه بیست و سوم اسفند 1387 و ساعت 11:29 |

این کشور تو نیست

که مرزهایش را می شناسی

که زبانش را می دانی

که نام تمام مردگانش

را می دانی


این کشور توست

چون اگر مجبور باشی

دوباره انتخاب کنی

همه ی رویا هایت را

در آن بنا می کنی

                                (مارکو مارتوس کاره را)

+ نگارش توسط علی كمارجی نژاد در یکشنبه هجدهم اسفند 1387 و ساعت 0:19 |
نظر سنجی سازمان ملل در مورد درج نوروز در تقویم بین المللی به عنوان یک روز جهانی
تا الان فقط ۱۷۷هزار نفر ثبت شده، سریع اقدام کنید و به دیگران هم یاد آوری کنید.
+ نگارش توسط علی كمارجی نژاد در شنبه دهم اسفند 1387 و ساعت 11:14 |