تنم نه سبز شد ، نه سرخ - هنوز، رنگ ِ آهنم
به من نگاه کن، ببین - که تشنه ی شکفتنم
سیاه ، گرچه در تضاد ِ نوبهار ِ قصه هاست
ولی حقیقت ِ همین زمین ِ خشک ِ بی صداست
31خرداد88......."فقط بخش اولشه!..."
پ.ن:
1- تلنگر سرودن این کار رو از "دوباره سبز می شوم" دوست بزرگوارمون آقای حسینی می دونم. تازه دیشب نوشتمش و هنوز حتی درست نخوندمش.چه برسه به ویرایش!
2- بخاطر مهم بودن سطر بعدی و جلوگیری از شلوغی، دلایل اضافی این کار را فرستادم به "ادامه مطلب". دلتون خواست بخونید.
3- بنیاد ترانه!
: کار سایت مدتها قبل تمام شد و روز 13 خرداد بود که یه اکانت از یه شرکت گرفتم. ولی متاسفانه دو سه روز بعد کنترل پنل های سرور از سوی شرکت امریکایی بخاطر "ایرانی بودن" کاربران مسدود شد! و میزبان هم برای خرید لایسنس تازه و تعویض پنل تا همین دیروز ما رو معطل کرد. همچنین با توجه به اینکه اکنون در فصل امتحانات هستیم و بسیاری از دوستان آفلاین هستند، ترجیح دادم بجای تیر، از ماه مقدس مرداد شروع کنیم!
وبلاگی که در این مدت با هم داشتیم ثابت کرد که همصدا شدن کار چندان غیر ممکنی نیست. ولی در عین حال ثابت کرد که این روش "همه با هم نویسی" چندان هم کار جالبی نیست. باید فیلتری/تاییدیه ای/ چیزی در انتها باشه! هرج و مرجی که باعث رنجش بعضی ها شد و مطالب بی ربطی که ارسال می شد و......
من فکر می کنم باید یک "ماه نامه" داشته باشیم. در کنار این ماهنامه می توان از بخش هایی اضافی که وظیفه همان وبلاگ را داشته باشند استفاده کنیم. دنیای ترانه این روزها آنقدر خلوت است که حتی ماهی یکبار هم زیادی است! نظر شما چیه؟
و دیگه اینکه در یه دوره ی آموزشی شرکت کردم که تاریخ امتحانش چهارشنبه ای است که در پیش است. فلذا تا چهار شنبه هم خبری از سایت نیست. ببخشید!
سیاه باشید و برقرار!