شکفتنی ترین بهار

این فقط بخش دوم کاره-کامل نیست!

به پیکر ِ خمیده ی من از فرود ِ خاک و گرد
تبسم ِ تو حس ِ تازه ی ترانه زنده کرد!
کلام تو خیال ِ تشنه ی مرا به چشمه برد
دقایق ِ شکستگی به خواندن ِ تو جان سپرد

نگاه ِ پر شکوه ِ تو به اشک و گریه چیره شد
زمین و آسمان همه ، به خنده ی تو خیره شد!
ترانه ای شدی در این سکوت ِ روزگار ِ تار
و نام این ترانه شد :شکفتنی ترین بهار!

سرایش: پنج شنبه-28 دی 86

پ.ن1: سال نو مبارک!
پ.ن2:این بار به روز شدنم رو نمی توانم به همه اطلاع بدم.شرمنده دوستان!
پ.ن3: مرده شور اون عیدی رو ببرن که توش آدم دلخوشی نداشته باشه!